گورستان حیوانات خانگی پاریس یکی دیگر از چیزهایی است که شاید تنها بشود در این شهر پیدا کرد.  حیواناتی که روزی مورد علاقه افراد مختلف بوده‌اند در نهایت در اینجا آرام می‌گیرند.

از سال ۱۸۹۹ «گورستان حیوانات خانگی پاریس » (Pet Cemetry)  آغاز به پذیرفتن پیکر بی‌جان حیوانات مورد علاقه مردم کرد. در این گورستان از مرغ تا شیر و اسب دفن شده‌اند و بدون شک جای جالب توجهی برای بازدید خواهد بود. این گورستان برای آن ساخته شد که مردم جسم بی‌جان حیوانات خانگی خود را داخل سطل زباله نیندازند.

گورستان حیوانات پاریس

دولت فرانسه در سال ۱۸۹۸ قانونی تصویب کرد که مردم را از قرار دادن جنازه حیوانات در سطل زباله منع می‌کرد و حتی انداختن آن‌ها به رودخانه هم مجازات داشت. به جای آن به مردم اجازه داده شد تا این حیوانات محبوب بی‌جان را در فاصله‌ ۱۰۰ متری از خانه‌ها زیر خاک دفن کنند و روی آن را با خاک بپوشانند. گورستان «اَنیر سور سن» (Asnières-sur-Seine) که نیم ساعت از مرکز شهر فاصله دارد، اولین نمونه نوع خود در جهان بود و سنگ قبرهای بسیار زیبایی از ۴۰,۰۰۰ حیوان را در خود جا داده که در زمان خود شهرت داشتند.گورستان حیوانات پاریس

یکی از زیباترین سنگ قبرها به «بری» (Barry) تعلق دارد. این سگ امداد کوهستان در سوئیس جان ۴۰ نفر را که در مسیری بسیار خطرناک که بین آلپ ایتالیا و سوئیس قرار داشت نجات داده بود. بدن واقعی این سگ بعد از آنکه با موادی پر شد به شهر برن بازگشت ولی مجسمه‌ای برای گرامیداشت کمک‌های ارزشمند آن در گورستان قرار دادند.گورستان حیوانات پاریس

ایده این گورستان از همان ابتدا با موفقیت روبرو نشد اما به لطف تلاش‌های مؤسسین، طی هشت سال بیش از ۴۰۰۰ حیوان خانگی در آن دفن شدند و تا سال ۱۹۳۴ این تعداد به ۲۰,۰۰۰ عدد رسید. هر جور حیوانی را می‌شد در اینجا دفن کرد و از گربه‌های معمولی، همستر و سگ گرفته تا خرگوش و خوکچه هندی یا حتی لاک پشت، میمون، اسب یا کوسه هم در آن دفن شده‌اند! در بین این حیوانات می‌توانید قبر «رین تن تن» (Rin Tin Tin) ستاره یک فیلم صامت یا «دالی» (Dolly) که با چتر نجات پرید تا پیام‌هایی را برای مقاومت فرانسه در جنگ جهانی دوم انتقال دهد را ببینید. شیر یکی از مؤسسین هم در همین‌جا به خاک سپرده شد.گورستان حیوانات پاریس

در سال ۱۹۸۷ شورای محلی درگیر روزهای سختی شد و تصمیم گرفت به دلایلی این گورستان را ببندد. هرچند ساکنین محلی کمپینی تشکیل دادند تا آن را باز نگه دارند و شهردار هم در نهایت توانست آن را جزو جاذبه‌های زیبا و تاریخی به ثبت برساند. امروزه این محوطه توسط دولت محافظت و نگهداری می‌شود.

 

نوشته گورستانی متفاوت در پاریس اولین بار در تور مالزی- قیمت تور مالزی|تور ارزان مالزی. پدیدار شد.

رستوران لو گران کلبر  (Le Grand Colbert) در یکی از پیاده‌روهای سرپوشیده شیک و زیبای پاریس واقع شده است و به سال ۱۹۰۰ تعلق دارد. البته تاریخچه اینجا از این هم فراتر می‌رود.

توریست‌ها و مردم بومی کارمند برای ناهار یا شام به سراغ این رستوران می‌آیند و نه تنها دنبال غذاهای عالی با قیمت مناسبش هستند، بلکه از غذا خوردن در سالن باشکوه آن نیز لذت می‌برند. محیط آینه کاری شده و نقاشی دیواری‌های پر جزئیات، گیاهان سبز و حال و هوای اینجا یادآور دوران باشکوه پاریس بوده و دقیقاً همان افسون را اکنون هم برای مشتریانش به کار می‌گیرد. حتی نام این رستوران هم از شکوه خاصی برخوردار است زیرا آن را از یکی از وزیران شاه لویی چهاردهم گرفته‌اند.

رستوران های پاریس

زمین‌های موزایک خیره‌کننده سالن با کفپوشی که در «گالری ویوین» (Galerie Vivienne) به کار رفته یکی هستند و دلیل خوبی هم برای آن وجود دارد: قبل از اینکه اینجا به یک رستوران تبدیل شود، خود کلبر هم یک گذرگاه پوشیده و طاق‌دار بود که در سال ۱۸۲۵ ساخته شد و رقیب ویوین به حساب می‌آمد. این رستوران شیک در سال‌های اخیر این افتخار را داشت که به عنوان یکی از میراث‌های پاریسی جایگاه معتبری به دست آورد.

رستوران های پاریس

در گران کلبر غذاهای سنتی فرانسوی را در وعده‌هایی سخاوتمندانه برای مشتریان سرو می‌کنند و برای گردشگرانی که دوست دارند از یک غذای پاریسی واقعی لذت ببرند می‌تواند گزینه ایده‌آلی باشد. شاید اینجا نتوانسته باشد ستاره میشلن بگیرد اما دلیل آن کاملاً واضع است: این رستوران برای بازدیدکنندگانی با بودجه متوسط قابل دسترس است. وقتی به کلبر قدم می‌گذارید، اولین چیزی که توجهتان را به خودش جلب می‌کند، فضای بزرگ آن است که با دیوارهای آینه‌کاری شده چند برابر جلوه می‌کند. سقف بلند، نور صورتی لطیف، دیوارهای نقاشی شده پر تزئین و صندلی‌های چرمی شما را خیلی سریع به دورانی در گذشته این شهر می‌برند.رستوران های پاریس

کلبر برای گردشگران گزینه مناسبی به شمار می‌رود زیرا حال و هوای آن شیک و جذاب است اما بیش از حد شما را غرق در کهنگی اعصار گذشته نخواهد کرد. ناهار نیمه معمولی اینجا به همان اندازه جشن گرفتن یک شب ویژه جذاب خواهد بود. پیشنهاد می‌کنیم خود را پیشاپیش برای تماشای یک اجرا در تئاتر نزدیک آن هم آماده کنید. پیشخدمت‌ها صمیمی و خوش برخورد هستند و تمام تلاش خود را به کار می‌گیرند تا نیازهای شما را بر طرف کنند. شاید در هیچ جای دیگر پاریس با چنین خوشرویی روبرو نشوید. امکاناتی مانند اصلاح غذاها متناسب با رژیم مشتری یا قرار دادن کالسکه بچه کنار میز چیزهایی هستند که به جذابیت اینجا برای مشتریان اضافه می‌کنند.

منو و قیمت

مالک فعلی رستوران و سرآشپزش منویی نوآورانه و جذاب که در عین حال قیمتی مناسب دارد برای مشتریان در نظر گرفته‌اند که شامل غذاهای کلاسیک می‌شود. کسانی که گیاهخوار هستند نیز می‌توانند گزینه‌هایی باب میلشان پیدا کنند. می‌توانید غذای لذیذتان را با یک نوشیدنی یا دسری هیجان‌انگیز هم همراه کنید.

نوشته بفرمایید شام در رستوران لو گران کلبر پاریس اولین بار در تور مالزی- قیمت تور مالزی|تور ارزان مالزی. پدیدار شد.

آسیاب بادی مولن دو لا گلت منبع الهام بسیاری از هنرمندان بوده است . مونتمارتر که به تپه‌ی هنرمندان پاریسی شهرت دارد، یکی از شناخته‌شده‌ترین مناطقِ پایتخت فرانسه است. این منطقه میزبان دو آسیاب قدیمی است که در آثار بسیاری از هنرمندان قرن نوزدهم و بیستم دیده شده‌اند.

بین دهه‌های ۱۸۷۰ تا ۱۹۳۰، به‌ندرت هنرمندی پیدا می‌شد که به پاریس آمده باشد، اما مولن دو لا گلِت (Moulin de la Galette) را نشناسد. قدیمی، حیرت‌انگیز و کاملاً چوبی؛ این آسیاب نه یک پاتوق معمولی، بلکه مکانی بود که از دل آن برخی از محبوب‌ترین نقاشی‌های تاریخ شکل گرفت.

تاریخچه‌ ای مختصر

از ۱۳ آسیاب بادی تاریخی تپه‌ی مونتمارتر، تنها دو آسیاب برجای‌ مانده است. این دو آسیاب باهم مولن دو لا گلت را شکل داده‌اند. آسیاب قدیمی‌تر که در سال ۱۶۲۲ ساخته شد، بلوت فان (Blute-Fin) نام دارد که از بالای خیابان تولوز مشرف به تمام پاریس است. آسیاب راده (Radet) که در سال ۱۷۱۷ ساخته شد، بالاتر از بلوت فان و در تقاطع خیابان‌های لُپیک (Lepic) و ژیراردون (Girardon) قرار دارد.

نیکولا شارل دوبره (Nicolas-Charles Debray) در سال ۱۸۱۲ بلوت فان، مزرعه‌ی اطراف آن و همچنین «راده» را که در زمین مجاور قرار داشت، خریداری کرد. دوبره برای مدتی از این دو آسیاب به منظور تأمین آرد نانوایان پایتخت استفاده می‌کرد تا اینکه ایده‌ی تبدیل راده به یک میخانه به ذهنش رسید. این دو آسیاب محبوب ترکیبی از یک رستوران، یک کافه و یک سالن رقص بودند.

«راده» تا سال ۱۸۳۴ یکی از محبوب‌ترین نقاط پاریس، به خصوص در آخر هفته‌ها و تعطیلات عمومی، بود. مردم پاریس برای امتحان نان‌های عالی همراه با بهترین نوشیدنی‌ها راهی اینجا می‌شدند و از پسر آسیابان رقص یاد می‌گرفتند. حال و هوای پرشور این دو آسیاب آن‌ها را به آهنربایی برای جذب هنرمندان محلی تبدیل کرد؛ افرادی که به دنبال جوهر وجودی تپه‌ی مونتمارتر بودند.

آسیاب بادی مولن دو لا گلت

جایگاه آسیاب در تاریخ هنر

در دهه‌های بعدی قرن نوزدهم، مولن دو لا گلت تبدیل به منبع شیدایی هنرمندان پاریسی، به خصوص آن‌هایی که در جامعه‌ی هنری مونتمارتر زندگی می‌کردند، شد. برخی از بزرگ‌ترین نام‌های تاریخ هنر، چه از آن دوران و چه از اوایل قرن بیستم، اقدام به کشیدن نقاشی این دو آسیاب و میهمانی‌های پرشور برگزارشده در آن‌ها کردند.

جایگاه آسیاب مونتمارتر در تاریخ هنر

پیر آگوست رنوآر

«رقص باله در مولن دو لا گلت» اثری از رنوآر است که به عنوان مهم‌ترین کار او در دهه‌ی ۱۸۷۰ شناخته شده و شاهکاری از سبک اولیه‌ی امپرسیونیسم محسوب می‌شود. هدف اصلی او بیان شادی و شور رقصِ برگزار شده در باغ اطراف و جمعیت آن بود. اگرچه صحنه‌های اطراف آسیاب کمی تار به نظر می‌رسد، که همین امر موجب انتقاداتی به وی شده است، اما ظاهر باابهت، حرکات استادانه‌ی قلم بر روی بوم و سبک نوآورانه‌ی نقاشی او، چشمان زیادی از نسل‌های مختلف را به آن خیره کرده است. امروزه، یک نسخه غیرواقعی از این اثر به دیوار رستورانِ آسیاب زده شده و نسخه‌ی اصلی در موزه‌ اورسی نگهداری می‌شود.

رقص باله در مولن دو لا گلت، رنوآر

ونسان ونگوگ

ونگوگ در سال ۱۸۸۶ و سالی که آخرین دوره از نمایشگاه‌های هشت‌گانه‌ی سبک امپرسیونیسم راه را برای هنر مدرن هموار می‌کردند، وارد پاریس شد. امپرسیونیست‌ها در اوج پختگی سبک خود بودند و هنرمندانی چون سزان و گوگن انرژی خود را صرف تولید شیوه‌های جدید و خلاقانه در هنر می‌کردند. این فضایی بود که ونگوگ به هنگام اجاره‌ی یک استودیو در خیابان لُپیک، درست چند صد متر دورتر از آسیاب راده، در آن پا می‌گذاشت. او در خاطراتش می‌نویسد:

حال و هوای فرانسه ایده‌های من را آشکار ساختند و اوضاع برای من خوب پیش رفت؛ خیلی خوب.

او در دوران اقامت خود در این منطقه شروع به کشیدن نقاشی‌هایی کرد که در اکثر آن‌ها آسیاب‌های بادی آشکارا دیده می‌شوند.

آسیاب بادی مونمارتر، ونگوگ

آنری دو تولوز لوترک

نقاشی از مولن دو لا گلت، آنری دو تولوز لوترک (Henri de Toulouse-Lautrec) را به عنوان یک تاریخ‌نگار و نقاش برجسته از زندگی شبانه در مونتمارتر، به دنیا شناساند. او با رقیق کردن رنگ خود با روغن تریانتین و استفاده از آن بر روی بوم، موفق به خلق اثری با ظاهر ناتمام شد که اشیاء در آن زرق‌وبرق چندانی نداشتند. در نقاشی او یک مانع چوبی به‌طور اریب رقصندگان پرشور را از تماشاگران ایستاده در حاشیه، جدا می‌کند.

آنری دو تولوز لوترک

رامون کازاس

رامون کازاس (Ramon Casas)، چهره‌ی شناخته‌شده در اوایل سبک نوگرایی و نقاش برجسته‌ی اسپانیایی، در اواخر قرن نوزدهم برای تحصیل در سن پانزدهم سالگی راهی پاریس شد. او برای سه سال در این شهر اقامت داشت و بین زمستان ۱۸۹۰ تا تابستان ۱۸۹۱ بر روی یک سری از نقاشی‌ها از مولن دو لا گلت کار کرد. او به جای پرداختن به صحنه‌هایی از میهمانی‌های شبانه و شادی‌های مرسوم، مسحور خودِ آسیاب شد و بر روی فضای داخلی آن در ساعات خلوت روز تمرکز کرد. در نقاشی او از این آسیاب، دختری جذاب در حال فکر کردن دیده می‌شود که بی‌تفاوت نسبت به اتفاقات اطراف خود است.

رامون کازاس، مولن دو لا گلت

پابلو پیکاسو

پیکاسو، مولن دو لا گلت را حتی قبل از اینکه به پاریس مهاجرت کند، کشید. او که هنوز در بارسلونا زندگی می‌کرد، در سال ۱۹۰۰ برای مدت دو ماه به منظور شرکت در نمایشگاه‌های جهانی به پایتخت فرانسه سفر کرد. او در این مدت به دیدار از گالری‌های هنری شهر و همچنین پاتوق‌های هنرمندان در مونتمارتر پرداخت. نقاشی پیکاسو از مشهورترین آسیاب بادی منطقه، از اولین کارهایش از شهر پاریس است. در حالی‌که این نقاشی یکی از شاهکارهای او به‌حساب نمی‌آید، اما همچنان اثری خارق‌العاده محسوب می‌شود و به خاطر رنگ‌های درخشان و حرکات استادانه‌ی قلم بر روی بوم، توجهات زیادی را به خود جلب می‌کند.

آسیاب بادی، پیکاسو

کیس فان دونگن

فان دونگن (Van Dongen) پس از عزیمت به استودیوی جدید خود، در همان ساختمانی که پیکاسو حضور داشت، اقدام به کشیدن یک نقاشی از مولن دو لا گلت کرد. او که می‌خواست تا تصویر دوباره‌ای از اثر رنوآر را خلق کند، در نقاشی خود تمثالی از یک خوش‌گذرانی را به ثبت رساند. او یک اثر بسیار بزرگ با ارتفاع دو متر را خلق کرد که در آن شور و حال سالن رقص با استفاده از رنگ‌های روشن و غلیظ نمایان است. این اثر برای اهدا به نمایشگاه «هنرمندان مستقل» در سال ۱۹۰۶ کشیده شد، اما تا دهه‌ی ۱۹۵۰ در تملک فان دونگن باقی ماند. او درنهایت این اثر را به ۶ تکه تقسیم کرد و هر تکه را به‌صورت جداگانه فروخت.

مولن دو لا گلت، کیس فان دونگن

موریس اوتریلو

موریس اوتریلو (Maurice Utrillo) نقاشی با استعداد شگرف بود که در مرکز پاریس زندگی می‌کرد. پسر نامشروع سوزان والادون (Suzanne Valadon)، مدلی که زیر چتر حمایتی ادگار دِگا (Edgar Degas) تبدیل به هنرمند شد، وفادار به اندیشه‌های تولوز لوترک و دوست صمیمی آمادئو مودیلیانی، در مونتمارتر بزرگ شده بود. او در دوران حرفه‌ای خود که با پریشانی و اعتیاد به الکل همراه بود، تقریباً هر سانتی‌متر از این محله در بالای تپه را به تصویر کشید. اوتریلو که هرگز آموزش حرفه‌ای ندیده بود، با خلق چشم‌اندازهای خارق‌العاده نظر عموم و منتقدان را به آثار خود برانگیخت.

مولن دو لا گلت، موریس اوتریلو

رستوران

مولن دو لا گلت در دهه‌ی ۱۹۸۰ به یک رستوران ایتالیایی تغییر کاربری داد و پاتوق چهره‌های مشهور فرانسوی، ازجمله دالیدا، شد که درست در آن‌ طرف خیابان زندگی می‌کرد. با این‌حال، آسیاب دوباره به دست دو کارآفرین عاشق غذا، سدریک باربیه و نیکولا تورنویل، به عنوان یک کافه بازگشایی شد. ایوان‌های پشتی و جلویی کافه کاملاً آفتابی بوده و در منوی آن لیست غذاهای برتر فرانسوی دیده می‌شود. ستاره‌ی درخشان این منو سوپ کدو حلوایی همراه با پنیر بوفور، حلزون‌های دو کپه‌ای، ماهی کبابی کاد (cod) و جگر لذیذ گوساله است.

رستوران مولن دو لا گلت

نوشته آسیاب بادی مولن دو لا گلت اولین بار در تور مالزی- قیمت تور مالزی|تور ارزان مالزی. پدیدار شد.

امپراطوری مردگان در پاریس کجاست ؟ «ایست! اینجا امپراطوری مردگان است!» اگر به «سردابه های پاریس» یا «کاتاکومب پاریس» (Catacombs of Paris) بروید، این نوشته را بالای سر در ورودی آن می‌بینید که هیجان بازدیدکنندگانش را حسابی بالا می‌برد.

همانطور که می‌دانید به پاریس، شهر نور نیز گفته می‌شود. اما احتمالاً نمی‌دانستید رمانتیک‌ترین شهر دنیا که جایی مثل دیوار عشق را در خود جای داده، بر روی سردابی تاریک و مخوف نیز امپراطوری مردگان  را دارد.

این سرداب، تونلی زیرزمینی است که درست در زیر شهر ۱۲ میلیون نفریِ پاریس قرار گرفته و چند صد کیلومتر طول دارد که با استخوان‌های ۶ میلیون نفر از ساکنان پیشینش مزین شده است. شاید فکر کنید استفاده از کلمه‌ی «مزین» برای کاسه‌ی سر مردگان، کمی اغراق آمیز باشد؛ اما اگر بگوییم ناپلئون از تدبیرش برای تبدیل این استخوان‌گاه به یک جاذبه‌ی گردشگری معروف در فرانسه استفاده کرده است، دیگر شکی در ابهت آن باقی نمی‌مانَد.

داستان از این قرار است که در اواسط قرن ۱۸، پاریس به یکی از بزرگ‌ترین و آبادترین شهرهای دنیای غرب تبدیل شد؛ اما جمعیت در حال رشد آن کم کم داشت برایش دردسر درست می‌کرد. قبرستان‌های این شهر، دیگر جا نداشتند و کاسبانی که نزدیک این گورستان‌ها ساکن بودند، مدام از بوی نامطبوعی شکایت می‌کردند که مشتریان را فراری می‌داد. از طرفی دیگر، مردم آن ناحیه نگران شیوع بیماری بودند و یک لقمه‌ی خوش از گلویشان پایین نمی‌رفت. در نتیجه لویی پانزدهم، در سال ۱۷۶۳ دستور داد که از این به بعد باید اجساد را خارج از شهر دفن کنند؛ اما کلیسا مانع از انجام این کار شد. تا اینکه چند سال بعد، دیوار یکی از قبرستان‌های پاریس فرو ریخت و چندین جسد وسط راه پخش شدند! این موضوع، همه را قانع کرد که باید جایگزین مناسبی برای انتقال اجساد مردگان پیدا کنند.

گورستان زیرزمینی پاریس

از آن جایی که پاریس بر روی یک تونل زیرزمینی بسیار بزرگ قرار داشت، تصمیم گرفتند که اجساد قبرستان‌های دیگر این شهر را به آنجا انتقال دهند. این تونل همان معدنی بود که با کندنش، از سنگ‌های آن برای ساختن شهر پاریس استفاده کرده بودند. تنها یک مشکل سر راهشان بود: شهر ساخته شده، بر روی فضای خالی زیرش سنگینی می‌کرد و امکان داشت در زمین فرو برود. بنابراین در سال ۱۷۷۷، شاه به معمارش، «چارلز اکسل گیومو» (Charles-Axel Guillaumot) دستور داد تا ثبات را به سیستم این دالان زیرزمینی برگرداند و شهر را از نابودی نجات دهد. معمار، کارش را بلافاصله شروع کرد و در نهایت در سال ۱۷۸۵، تونل برای تبدیل شدن به دخمه بزرگ شهر پاریس آماده شد. تقریباً ۲ سال طول کشید تا بیشتر گورستان‌های پاریس را خالی کنند؛ اما انتقال استخوان‌ها تا سال ۱۸۵۹ همچنان ادامه داشت. زمانی که این تصمیم گرفته شد، کسی فکرش را هم نمی‌کرد این مکان به یکی از مقاصد گردشگری پرطرفدار فرانسه در آینده تبدیل شود.

گورستان زیرزمینی پاریس

همیشه یک کشیش، واگن اجساد را همراهی می‌کرد تا دعای آرامش روح اموات را برای آن‌ها بخواند. اما بعد از رسیدن به سرداب، اجساد و استخوان‌ها را با بی‌نظمی یک گوشه می‌انداختند. بعد از روی کار آمدن ناپلئون، این وضعیت تغییر پیدا کرد. در آن زمان روم، شهر باستانی برجسته‌ی اروپا به حساب می‌آمد و سردابی داشت که گردشگران پر دل و جرأت از آن دیدن می‌کردند.

ناپلئون که معتقد بود «انسان‌های بزرگ فقط به واسطه‌ی آثاری که از خود بر جای می‌گذارند، به یاد می‌مانند»، تصمیم گرفت تا گورستان زیرزمینی پاریس را به جاذبه‌ی گردشگری فرانسه تبدیل کند. بنابراین دستور داد تا به اوضاع داخل سرداب، سر و سامان بدهند؛ طوری که بتواند مردم را جذب کند. معدنچی‌ها نیز استخوان‌ها را دور تا دور دیوارها چیدند و برای نشان دادن پیام‌هایی در مورد مرگ، نهایت خلاقیتشان را به کار بردند و چیدمان بعضی از استخوان‌ها را به شکل قلب، دایره‌ و شکل‌های دیگر درآوردند.

گورستان زیرزمینی پاریس

بعد از انتشار یک بروشور در سال ۱۸۱۰، این سرداب به یکی از مناطق دیدنی تأثیرگذار در پاریس و البته ترسناک برای بعضی‌ها، تبدیل شد. برای راهنمایی کردن بازدیدکنندگان، چندین فلش در قسمت‌های مختلف آن کشیدند و مردم به کمک نور شمع، از این بخش‌ها بازدید می‌کردند.

گاهی دیده می‌شد که بعضی از جمجمه‌ها سر جایشان نیستند. این کار کسی جز دزدان نبود. معدنچی‌ها نیز خیلی زود، یکی دیگر جایگزینشان می‌کردند. اما امروزه معمولاً دیگر این کار را نمی‌کنند.

اگر هنگام بازدید از سرداب متوجه شدید که چند جای خالی در صف جمجمه‌ها وجود دارد، بدانید که احتمالاً یکی از بازدیدکنندگان به عنوان سوغاتی آن را با خودش برده است! برای بازدید از سرداب پاریس، می‎توانید از راهنماها کمک بگیرید؛ اما امکان خرید راهنمای صوتی نیز وجود دارد.

گورستان زیرزمینی پاریس

برای اینکه جذابیت این سرداب را بیشتر کنند، چندین نمایشگاه نیز در آن برگزار کردند. برای مثال، اسکلت‌هایی که شکلشان عوض شده بود یا سنگ‌هایی که هنگام کندن تونل پیدا کرده بودند را به نمایش گذاشتند. البته امروزه بازدید از این نمایشگاه‌ها دیگر امکان پذیر نیست. علاوه بر آن، یک حوض کوچک به نام «فواره‌ی سامری‌ها» (Samaritan Fountain) در این سرداب وجود دارد که قبلاً چندین ماهی قرمز درون آن انداخته بودند. این حوض هنوز هم سر جایش قرار دارد، اما ماهی‌هایش خیلی وقت است که مرده‌اند. بعدها متوجه شدند که ظاهراً ماهی‌ها، زیاد با حوض‌های زیرزمینی سازگاری ندارند!گورستان زیرزمینی پاریس

یکی دیگر از نمایشگاه‌های جالب سرداب پاریس، مربوط به سنگ‌هایی می‌شود که فردی به نام «دکوره» (Decuré)، شکل چندین ساختمان را روی آن‌ها کنده‌کاری کرده است. دکوره در به ثبات رساندن تونل به معدنچی‌ها کمک می‌کرد و به محض اینکه وقت اضافه گیر می‌آورد، به کنده‌کاری روی سنگ‌ها می‎پرداخت. یک روز وقتی در تونل کار می‌کرد، بخشی از سنگ‌ها فرو ریخت که به مرگ دکوره منجر شد. احتمالاً می‎توانید حدس بزنید محل دفنش کجاست.

 

نوشته از امپراطوری مردگان پاریس چه می دانید؟ اولین بار در تور مالزی- قیمت تور مالزی|تور ارزان مالزی. پدیدار شد.

پتی و گراند پالاس پاریس از جمله کاخ‌هایی هستند که به مناسبت میزبانی از نمایشگاه جهانی سال ۱۹۰۰ میلادی تأسیس شدند و امروزه علاوه بر معماری تماشایی خود، آثار هنری متنوعی را به نمایش می‌گذارند.

گران پله (Grand Palais) در نزدیکی خیابان شانزلیزه واقع شده که یکی از معروف ترین خیابان های پاریس به حساب می‌آید. وسعت این کاخ به ۷۷،۰۰۰ متر مربع می‌رسد و یکی از زیباترین ساختمان‌های شهر پاریس به شمار می‌رود.

امروزه بعضی از رویدادهای بزرگ و مهم و نمایشگاه‌های تجاری بین‌المللی در این مکان برگزار می‌شود؛ اما تاریخچه‌ی این بنا به سال ۱۸۹۷ میلادی برمی‌گردد که در آن زمان به آن «کاخ بزرگ هنرهای زیبا» می‌گفتند. نمایشگاه جهانی سال ۱۹۰۰ میلادی در شهر پاریس برگزار شد و گران پله یا همان کاخ بزرگ از مجموعه کاخهای پتی و گراند پالاس ، را به مناسبت میزبانی این رویداد تأسیس کردند.

این نمایشگاه آنقدر اهمیت داشت که شهر پاریس تصمیم گرفت پروژه‌ی ساخت چندین بنای جدید را کلید بزند و پل الکساندر سوم، گران پله و پتی پله (کاخ کوچک) در شمار این پروژه‌ها قرار داشتند.

افراد بسیاری در ساخت کاخ بزرگ همکاری کردند

مسابقه‌ای در سال ۱۸۹۶ میلادی برگزار شد و تمامی معماران کشور فرانسه اجازه‌ی شرکت در آن را داشتند تا ایده‌ای برای ساخت یک کاخ بدهند که به نمادی از خلاقیت فرانسوی‌ها تبدیل شود. رقابت میان شرکت‌ کننده‌ها، بسیار سخت بود و پس از بحث و گفتگوی بسیار میان گروه گزینش‌گر (مطبوعات و عموم مردم)، با ۴ نفر از شرکت‌ کننده‌ها قرارداد بستند: «آنری دوگلان»، «آلبر لووه»، «آلبر توماس» و «شارل ژیرول». هر کدام از آن‌ها مسئولیت مخصوص به خود را داشت و در نتیجه، تمامی نقطه‌نظرهای آن‌ها در کنار هم آورده شد تا به عنوان یک تیم با یکدیگر همکاری کنند.

در قسمت سنتوری یا همان آذین بالای در غربی ساختمان، سنگ نوشته‌ای با این مضمون قابل مشاهده است که این بنای تاریخی «از طرف جمهوری، تقدیم به شکوه هنر فرانسوی». بنابراین می‌توان دید که هدف اصلی تأسیس این بنا، میزبانی بزرگ‌ترین رویداد رسمی هنری در پایتخت بوده است.

گراند پالاس

از رخدادهای تراز اول به رویدادهای پرطرفدار

سالن‌هایی که به هنرهای زیبا اختصاص داده بودند، در طول ۳۰ سال اولِ تأسیس گران پله به اوج شهرت خود رسیدند. اما به مرور زمان به این چشم به آن‌ها نگاه شد که فاصله و جدایی میان طبقه‌ی بورژوا و عموم مردم را نشان می‌دهند. با آغاز جنگ جهانی اول، مردم پاریس بیشتر به تجارت فناورانه‌ی سودآور روی آوردند و کم‌کم از آوازه و پرستیژ نمایشگاه‌های هنری تراز اول کاسته و تعدادشان هم با افتتاح کاخ اکتشاف (Palais de la Découverte) کمتر شد که آن را در سال ۱۹۳۷ میلادی و به مناسبت «نمایشگاه بین‌المللی هنر و تکنولوژی در زندگی مدرن» تأسیس کردند.

کاخ اکتشاف در جناح غربی گران پله واقع شد و ابتدا قرار بود نمایشگاهی موقت باشد؛ اما چنان مورد توجه قرار گرفت که تصمیم گرفتند آن را پس از برگزاری رویداد، خراب نکرده و به نمایشگاهی دائمی تبدیل کنند. کاخ بزرگ در سال ۱۹۴۷ میلادی، نقش خود را به عنوان کاخ هنرهای زیبا از دست داد اما همچنان سالانه ۴۰ رویداد را برگزار می‌کند و بیش از ۲ میلیون بازدیدکننده در سال دارد. گالری اصلی این کاخ امروزه به نمایش هنر معاصر اختصاص داده شده اما گران پله به‌طور کل از ۳ بخش تشکیل می‌شود که هر کدام، ورودی مخصوص به خود را دارند. این ۳ بخش شامل «کاخ اکتشاف»، «گالری ملی گران پله» و «سالن رویداد گران پله» می‌شود.

گراند پالاس

معماری و بازسازی گران پله

گران پله بیشتر به خاطر سقف شیشه‌ای بزرگش شناخته می‌شود و با توجه به این ویژگی، به راحتی قابل تشخیص است. طراحی این بنا همان‌طور که قبلاً گفتیم، حاصل تلاش‌های چندین معمار بوده اما نظارت کلی آن را معمار معروف فرانسوی، یعنی «شارل ژیرول» بر عهده داشته که بعدها برای طراحی پتی پله به او اختیار تام داده شد. معماری گران پله، ترکیب زیبایی از نمای سنگی کلاسیک و آهن‌ها و پنجره‌های سبک آرت نوو یا هنر نو است. کاخ بزرگ در حال حاضر توانسته عنوان بزرگ‌ترین سازه‌ی شیشه‌ای و آهنی در دنیا را به خود اختصاص بدهد که زمانی به «کریستال پالاس» یا همان «کاخ بلورین» در لندن تعلق داشت که بعدها در آتش سوخت.

نمای بیرونی این کاخ از سنگ ساخته شده و مجسمه‌های تماشایی و موزاییک‌های رنگی زیبایی را به نمایش می‌گذارد. برجک این کاخ، سبک دوران زیبا (عصر طلایی) را یادآور می‌شود و از ۱۵،۰۰۰ متر مربع شیشه برای سقف آن استفاده شده است. بعد از اینکه کاشی‌های بخشی از سقف شیشه‌ای آن در سال ۱۹۹۳ میلادی فرو ریخت، این ساختمان به مدت ۱۰ سال بسته بود تا به کارهای بازسازی آن رسیدگی کنند. مرحله‌ی اول این بازسازی در سال ۲۰۰۵ و مرحله‌ی دوم در سال ۲۰۰۷ به پایان رسید و درهای این کاخ دوباره بر روی عموم باز شد. طی این بازسازی، شیشه را جایگزین و چهارچوب فلزی آن را تعمیر کردند. موزاییک‌ها نیز بازسازی و به مجسمه‌ی سواره‌ی واقع در بالای ساختمان نیز رسیدگی شد.

گراند پالاس

پتی پله

شهر پاریس، مقاصد دیدنی بی‌شماری دارد؛ به‌طوری که حتی اگر یک هفته را هم به گشت و گذار در آن بپردازید، همچنان فهرستی از جاذبه‌های گردشگری دیگر روبه‌رویتان خواهد بود. دیدنی‌هایی مانند موزه لوور، برج ایفل، کلیسای نوتردام، محله مونمارتر، قبرستان پرلاشز و سردابه ها در شمار معروف‌ترین جاذبه‌های شهر پاریس قرار دارند و گردشگران بسیاری را از سراسر دنیا به سمت خود می‌کشانند. سایر جاذبه‌ها را می‌توان در لیست دوم جای داد که بعد از بازدید از جاذبه‌های بالا می‌توانید سری به آن‌ها بزنید؛ به خصوص اگر بار اولتان نیست که به پاریس سفر می‌کنید.

پتی پله (Petit Palais) به معنی «کاخ کوچک»، در این فهرست قرار می‌گیرد. این کاخ، درست روبه‌روی گراند پالاس قرار گرفته و آن را نیز به مناسبت نمایشگاه جهانی سال ۱۹۰۰ میلادی بنا کردند. پتی پالاس از ۴ جناح تشکیل می‌شود و باغی نیم‌دایره را در برمی‌گیرد. طراحی این بنا را «شارل گیرول» برعهده داشت و ساخت آن بیش از ۲۰ سال طول کشید تا به پایان برسد. «کاخ صنعت» در آن زمان طوری ساخته شده بود که جلوی نمای موزه انولید را می‌گرفت و به همین دلیل پیشنهاد داده شده که این بنا را خراب و ۲ کاخ دیگر را با آن جایگزین کنند. این پیشنهاد با برنامه‌ی جدیدی که برای توسعه‌ی پاریس داشتند، از هماهنگی بیشتری برخوردار بود و به همین دلیل مسئولان با آن موافقت کردند.

پتی پالاس

پتی پله در سال ۱۹۰۲ به موزه هنری تبدیل شد

مجموعه آثار دائمی این کاخ از دوران باستان تا ۱۹۲۰ میلادی را در برمی‌گیرد. بنابراین در یک اتاق آن ممکن است نقاشی یک بازار غذای معروف پاریسی را ببینید که به قرن ۱۹ تعلق دارد و در اتاقی دیگر، دست‌نوشته‌هایی از قرون وسطی یا سفال‌های دوران یونان باستان را تماشا خواهید کرد. ویژگی مثبت این موزه این است که در شمار موزه های رایگان پاریس قرار دارد و نیازی نیست برای ورودی آن هزینه‌ای بپردازید. همچنین می‌توانید از تمامی آثار آن در چند ساعت بازدید کنید؛ در حالی‌که حتی اگر یک هفته را هم در موزه لوور بگذرانید، باز هم مجموعه آثارش تمامی ندارد.

پتی پالاس

کاخ کوچک بیشتر به خاطر نقاشی های دیواری اش شهرت دارد

آلبرت بسنارد (Albert Besnard)، طراحی ۴ نقاشی دیواری برای سالن ورودی پتی پالاس را برعهده گرفت و از سال ۱۹۰۳ تا ۱۹۱۰ میلادی بر روی آن‌ها کار کرد. یادتان باشد علاوه بر دیوارها، نگاهی هم به سقف کاخ کوچک بیندازید. از سال ۱۹۰۹ تا ۱۹۲۴ میلادی بر روی سقف‌های نقاشی شده‌ی این کاخ کار شده و برای ۲ مورد از گالری‌های اصلی این بنا نیز از نقاشی دیواری استفاده شده است. یکی از آن‌ها شهر پاریس را در گذشته و از زمان جنگ لوتیشا (Battle of Lutetia) یا همان «لوتتیا» تا انقلاب فرانسه به تصویر می‌کشد و دیگری، تصویر مدرن‌تری را از آن به نمایش می‌گذارد. حتما از ۱۶ مجسمه‌ی نیم تنه‌ی گچی هم دیدن کنید که بر روی طاقچه‌های این کاخ قرار داده شده‌اند و اثر هنرمندان معروفی همچون اوژن دولاکروا (Eugene Delacroix) هستند.

پتی پالاس

راه پله های مارپیچ این کاخ به نوبه خود دیدنی هستند

معمار این کاخ یعنی «شارل گیرول»، در خلق گل‌نرده‌های آهنی شهرت دارد و راه پله های پتی پالاس را نیز او طراحی کرده است. پیچ و خم ظریف و زیبای این راه پله، شما را به تعجب وا می‌دارد که چطور خالق آن، نرده‌های آهنی را به شکل یک اثر هنری درآورده است. علاوه بر آن، درب طلایی رنگ ورودی کاخ کوچک نیز از هنرنمایی‌های گیرول به حساب می‌آید.

پتی پالاس

باغ واقع در حیاط پتی پالاس را فراموش نکنید

با اینکه باغ پتی پالاس (Jardin du Petit Palais) در یکی از معابر اصلی پاریس واقع شده، ممکن است در نگاه اول متوجه آن نشوید. این کافه-باغ، در حیاط مرکزی موزه قرار گرفته و گیاهان سرسبز و ستون‌های آن را پوشانده که با حلقه‌های گل آراسته شده‌اند. برای رفع خستگی یا صرف ناهار می‌توانید به این مکان رفته و گلویی تازه کنید.

پتی پالاس

نوشته پتی و گراند پالاس ، کاخهای افسانه ای پاریس اولین بار در تور مالزی- قیمت تور مالزی|تور ارزان مالزی. پدیدار شد.

ایران مرکز ۲۸ خرداد, ۱۳۹۸ blog

کاخ زیبای ورسای

کاخ زیبای ورسای فرانسه یکی از دیدنی‌ترین جاذبه‌های گردشگری پاریس است که حقایق جالبی در مورد آن وجود داشته که از دید همگان به دور بوده است. کاخ ورسای فرانسه به داشتن اتاق‌های باشکوه، باغ‌های بسیار بزرگ و نقش مهمی که در انقلاب فرانسه داشته، معروف است.

هر ساله حدود سه میلیون گردشگر از کاخ ورسای که در سال ۱۶۲۳ میلادی ساخته شده است، دیدن می‌کنند. یکی از قسمت‌های زیبای این کاخ سالن آیینه‌ها، اتاق سلطنتی و سالن ونوس است.

علاوه بر کف زمین که پر از آثار هنری زیبا است، مبلمان و مجسمه‌های کاخ هم بی‌نظیر هستند. برای کسانی هم که به مناظری از طبیعت و محیط بیرون علاقه‌مند هستند، دیدن باغ‌های این کاخ که پر از انواع گیاهان و گل‌ها و بوته‌ها است، پیشنهاد می‌شود. مانند بسیاری دیگر از بناهای تاریخی و باشکوه جهان (مثل تاج‌محل)، کاخ ورسای نیز در تاریخ خود حکایت‌ها داشته است.

۱. داستان‌های زیادی در مورد پول و زمانی که صرف ساخت این کاخ باشکوه در ۴ کیلومتری پاریس و در قرن هفدهم میلادی شده است، وجود دارد. تصور اینکه برای ساخت این کاخ تشریفاتی که قرار بود محلی برای مبارزه با بیگانگان باشد، چه زحمتی کشیده شده دشوار است. این کاخ سمبل ثروت بوده و چنان باشکوه بود که مردم به راحتی فریب آن را خوردند و حاضر شدند انقلاب کنند.

۲. کارشناسان تخمین زده‌اند که برای ساخت این کاخ حدود ۲۰۰ الی ۳۰۰ میلیون دلار هزینه (امروزه با این پول می‌توان مجتمع‌های مسکونی بزرگ ساخت) صرف شده است. پادشاه لویی سیزدهم یک سوم بودجه‌ی ساخت کاخ را برای آب‌نماهای باغ اختصاص داد.

۳. بیش از ۳۵۰۰ کارگر برای ساخت این کاخ بزرگ کمک کرده‌اند. کاخ ورسای ۷۰۰ اتاق، ۶۷ راه‌پله و ۱۲۰۰ شومینه داشته و مساحتی بیش از ۲۰۰۰ هکتار دارد.

۴. ماری آنتوانت، همسر پادشاه لویی، در کاخ برای خود محلی دست و پا کرده و نام آن را پتی تغیانو (The Petit Trianon) گذاشته بود. این منطقه از کاخ، شامل یک سالن تئاتر و مزرعه‌ای برای کشت سبزیجات تازه بود. او همچنین معبدی در کاخ ساخته بود که شامل تعدادی ستون بود و نام آن را معبد عشق گذاشته بود و مجسمه‌ی الهه‌ی عشق را در این محل قرار داده بود.

۵. ماری آنتوانت در کاخ، محلی مخفی مخصوص به خود داشته که این محل دو ورودی به باغ داشت و با گیاهان پوشش داده شده بود تا از دید پنهان باشد. او در این محل تخت خوابی برای خود تعبیه کرده بود. هنوز نامعلوم است که چرا ماری آنتوانت محلی مخفی داشته است.

۶. در غرب باغ‌های کاخ ورسای، کانالی بزرگ به طول بیش از ۱۶۰۰ متر و عرض ۳۲۰ متر وجود دارد. این کانال پرآب و عمیق بوده و برای نمایش‌های دریایی و قایق‌های پادشاه لویی از آن استفاده می‌شده است. در این کانال و دو استخر بزرگ نزدیک به آن، بیش از ۱۵ مجسمه‌ی زیبا وجود دارد.

۷. باغ‌های کاخ ورسای از بزرگ‌ترین باغ‌های جهان هستند که بیش از ۳۷۲ مجسمه، ۵۵ کانال و آبراهه، ۶۰۰ آب‌نما و بیش از ۳۲ کیلومتر کانال در آن تعبیه شده است.

کاخ زیبای ورسای

۸. هر سال بیش از ۲۱۰۰۰۰ گل و ۲۰۰۰۰۰ درخت در این باغ‌ها کاشته می‌شوند. جالب است که بوی گل‌ها در قرن هفدهم میلادی بیش از اندازه‌ی مطلوب شده بود، به گونه‌ای که موجب ناراحتی مهمان‌های باغ شده بود. مادام دو منتونن (Madame de Maintenon) در نامه‌ای به تاریخ آگوست سال ۱۶۸۹ نوشته است:

بوی زیاد گل‌ها، ما را از باغ‌ها فراری می‌داد و عصرها، به خانم‌ها و آقایان حس مریضی دست می‌داد.

۹. بیش از ۳۵۷ آیینه در سالن آیینه‌ها تعبیه شده است. در سالی که ساخت سالن آیینه‌ها در فرانسه شروع شد، چنین تصمیمی در ونیز هم گرفته شده بود، ولی پاریس اصلا عقب نماند و به آیینه‌کاران دستور دادند که بهترین آیینه‌ها را در پاریس نصب کنند. بعدها هنرمندان آیینه‌کار توسط ایتالیایی‌ها در مورد رازهای کارشان مورد بازجویی قرار گرفتند. اتاق آیینه‌ها توسط بیش از ۲۰۰۰۰ شمع روشن می‌شود که آن را معروف به گذرگاه نور کرده است.

۱۰. قرار داد کاخ ورسای که مربوط به آتش‌بس جنگ جهانی اول بین آلمانی‌ها و بقیه بود، در سالن این کاخ و در سال ۱۹۱۹ میلادی امضا شد.

۱۱. لویی سیزدهم، به شکار بسیار علاقه‌مند بود. او در واقع این محل را برای شکار و دوری از شهر خریداری کرد. لویی قبل از مرگش زمین‌های بیشتری در همین اطراف خرید.

۱۲. لویی چهاردهم ورسای را تبدیل به کاخی مجلل کرد. او حتی در سال ۱۶۸۲ دولت فرانسه و دادگاه رسمی کشور را هم به این محل منتقل کرد.

۱۳. زمانی که کاخ ورسای تکمیل شد به جز خدمه، بیش از ۵۰۰۰ مهمان می‌توانستند به‌طور همزمان در این کاخ سکونت کنند.

۱۴. برای جلب توجه بیشتر مهمان‌ها، بیش از ۵۰ آب‌نما که شامل ۶۲۰ فواره‌ی آب بود، در باغ تعبیه شده بود که به علت محدودیت در منبع آب فقط در مراسم خاص از آن‌ها استفاده می‌شد. سیستم هیدرولیکی اکثر آب‌نماهای جهان، امروزه هم مانند آب‌نماهای کاخ ورسای است که ۳۰۰ سال پیش ساخته شده‌اند.

۱۵. با توجه به اینکه کاخ گنجایش بیش از ۵۰۰۰ مهمان را به‌صورت همزمان داشت، برای پذیرایی از این مهمان‌ها تعداد زیادی آشپزخانه در نظر گرفته شده بود. تعداد زیادی خدمتکار هم برای سرو شام همیشه در کاخ حضور داشتند، ولی مسئله‌ی عجیب اینجا بود که آشپزخانه‌ها از سالن غذاخوری شاه بسیار دور بودند و به همین علت او اکثرا غذای خود را سرد میل می‌کرد. معماران این نکته‌ی ریز را فراموش کرده بودند.

۱۶. در سال ۱۷۶۸ میلادی لویی پانزدهم اتاق اپرا را با در نظر گرفتن نکات ظریفی ساخت. برای مثال سیستمی روی صحنه تعبیه کرد که گروه نوازنده از پایین روی صحنه آورده می‌شدند. این سالن گنجایش ۱۲۰۰ مهمان را داشت که با تعداد زیادی شمع زینت داده می‌شد.

۱۷. سالن اپرای کاخ ورسای با قابلیت خوب آکوستیک ساخته شده و برای ساخت آن از چوب و مرمرهای نقاشی شده استفاده کرده‌اند. امروزه هم کنسرت‌هایی در این سالن برگزار می‌شود.

۱۸. مردم فرانسه از سبک زندگی کاخ ورسای و ماری آنتوانت متنفر بودند، زیرا علی‌رغم زندگی لوکس پادشاهان در کاخ، مردم فقیر و گرسنه بودند.

۱۹. در زمان انقلاب فرانسه مردم دروازه‌ی کاخ را که کلا از طلا ساخته شده بود، خراب کردند. در سال ۲۰۰۸ میلادی دروازه‌ کاخ بازسازی شد و هزینه‌ی بازسازی آن ۸ میلیون دلار شده بود.

۲۰. به آپارتمان شاه و آپارتمان ملکه، آپارتمان دولتی گفته می‌شد. آپارتمان لویی چهاردهم به آپارتمان سیاره‌ها معروف بود. هر اتاق این آپارتمان نام یکی از هفت سیاره‌ی شناخته شده در آن زمان را داشت. اتاق ملکه ماری آنتوانت دری مخفی داشت که او از راه این در، در زمان انقلاب فرانسه توانست فرار کند.

۲۱. لویی شانزدهم یکی از اختراعات بنجامین فرانکلین (Benjamin Franklin) را در کاخ استفاده کرده بود. دودکش فرانکلین به گونه‌ای طراحی شده بود که کمتر دود را در اتاق پخش می‌کرد، پس برای کاخ ورسای مناسب بود.

۲۲. بعد از جنگ جهانی اول یک ثروتمند آمریکایی به نام جان راکفلر (John D. Rockefeller Jr) از کاخ دیدن کرد و به شدت تحت تاثیر آسیبی که به کاخ وارد شده بود، قرار گرفت. او تصمیم گرفت که برای بازسازی کاخ کمک کند و هزینه‌ی بازسازی سقف کاخ را بر عهده گرفت.

۲۳. بیش از ۳۵۰ اتاق در کاخ وجود داشت که اندازه‌ی اتاق‌ها بسته به مقام شخصی که در آن سکونت داشت متفاوت بود. برای مثال شاهزاده اتاق بزرگی در طبقه‌ی همکف داشت، در حالی که شاید خدمتکاران فقط یک تخت خواب زیر راه‌پله‌ها داشتند.

۲۴. اتاق خواب لویی چهاردهم مهم‌ترین اتاق کاخ است. دو اتفاق مهم هر روز در این اتاق رخ می‌داد. او از خواب بیدار شده و شب هم در این اتاق به خواب می‌رفت و همین‌طور مراسم مهم پوشیدن چکمه‌های او هر روز در این اتاق تکرار می‌شد.

۲۵. درست است که مرمرین بودن کاخ از نظر زیبایی اهمیت بسیار داشت، ولی از نظر راحتی مشکلاتی را در پی داشت. در ماه‌های سرد سال مرمرها باعث اذیت ساکنین کاخ می‌شدند. با اینکه تعداد زیادی شومینه در کاخ وجود داشت، ولی این شومینه‌ها قادر نبودند سطح سرد مرمرها و فلزات به کار گرفته شده در دکور اتاق‌ها را گرم کنند. گزارشی حاکی از این موضوع است که لیوان آبی روی میز پادشاه در سال ۱۹۶۵ یخ زده بود.

۲۶. کارگران و مستخدمانی که در کاخ مشغول به کار بودند، در وضعیت بسیار بدی زندگی می‌کردند. آپارتمان‌ها به شمالی و جنوبی تقسیم می‌شدند و طبقه‌ی همکف مخصوص شاه بود؛ در حالیکه همه‌ی خدمتکاران در طبقات بالاتر و در اتاق‌های کوچک و با ازدحام بالا زندگی می‌کردند.

۲۷. هنرمندانی که مسئولیت آیینه‌کاری را بر عهده داشتند، وظیفه‌ی خود را بسیار عالی انجام دادند، به همین خاطر پادشاه دستور کشتن آن‌ها را صادر کرد.

نوشته حقایق جالب در مورد کاخ ورسای فرانسه اولین بار در تور مالزی- قیمت تور مالزی|تور ارزان مالزی. پدیدار شد.

گشت و گزار در پاریس

شاید به جرات یکی از معروف ترین شهرهای دنیا، پاریس باشد که نیاز به معرفی زیاد و مقدمه ای پر آب و تاب ندارد. دیگر بر کسی پوشیده نیست که شهر پاریس همچون یک موزه ی شهری است که از در و دیوارش، گویی آثار تاریخی به نمایش گذاشته شده است. قسمت شهر قدیم پاریس پر است از ساختمان های کلاسیک و نئوکلاسیک و شهر جدید هم پر است از ساختمان هایی با طراحی های مدرن و سر به فلک کشیده که نشان از گسترده شدن پاریس به مرور زمان را دارند. حقیقتش را بخواهید، آن قدر این شهر بزرگ است که گشت و گزار در پاریس و انتخاب جاذبه هایش برای دیدن کمی سخت است. بیایید تا فرض را بر این بگذاریم که شما تنها ۱ روز در پاریس هستید. از این رو ما می خواهیم تا یک برنامه ی ۱ روزه ی گشت و گزار در پاریس را به شما ارائه دهیم، پش با ما در الی گشت همراه باشید.

برنامه ی ۱ روزه ی گشت و گذار در پاریس

مطالب مرتبط:
۱۴ مورد از نبایدهای سفر به پاریس
خیابان های معروف و دیدنی پاریس
۱۲ واقعه تاریخی مهم و تاثیرگذار که پاریس را شکل داده اند!

از زمانی که پایتان را در فرودگاه شارل دوگل بگذارید، دیدنی های پاریس زیبا آغاز می شود. این فرودگاه که دارای معماری زیبایی است، احتمالا اولین جایی است که سعی می کنید تمامی آن را ورانداز نمایید اما صبر کنید! هنوز خیلی جاهای مختلف در این شهر مانده است که اگر چشمتان به آن ها بیفتد، دیگر فرودگاه را کاملا فراموش خواهید کرد. طراحی ساختمان های مختلف که همگی پر هستند از نقوش کلاسیک و دیدنی تلفیقی از معماری ایتالیایی و فرانسوی، فضای این شهر را شبیه به موزه ای بسیار بزرگ و سرتاسری کرده است.

سبک زندگی مردم در پاریس خاص و زیباست و دقیقا معلوم نیست این سبک به خاطر خودِ مردم است و یا نه، شهر پاریس جادویشان کرده اما به هر حال علت هر چه که هست؛ گشت و گزار در پاریس را به شدت دلچسب و دیدنی تر کرده است. اگر به این شهر سفر کردید و به هر علتی تنها ۱ روز وقت برای دیدن و گشتن در این شهر را داشتید، ما شما را راهنمایی می کنیم تا به صورتی بهینه و البته فشرده این شهر را بگردید و در انتها از گشت و گزار در پاریس خود کاملا راضی باشید.

گشت و گزار صبحگاهی در پاریس!

این برنامه را از ساعات اولیه ی روز آغاز می کنیم. پاریس اصطلاحا، شهر سحرخیزی است و معمولا بین ساعات ۷ تا ۹ افراد زیادی را می بینید که در کافه تریاها و یا غذاخوری های مختلفی نشسته اند و مشغول صرف وعده ی صبحانه ی خود هستند. اگر در هتل اقامت می کنید، امکان استفاده از بوفه ی صبحانه ی هتل خود را خواهید داشت ولی برای همین ۱ روز هم که شده پیشنهاد می کنیم که برای خوردن صبحانه ی خود از هتل بیرون بروید و در بین پاریسی ها صبحانه میل کنید. فرانسوی ها برای وعده ی صبحانه ی خود از نان هایی از دسته ی کراکرها و باگت ها است، استفاده می کنند و در کنار آنان، از تارت های مختلفی از پوست پرتقال، انجیر، توت فرنگی و میوه های مختلف دیگر استفاده می کنند. البته لبنیاتی همچون کره و یا خامه ی سفت را هم می توان در صبحانه ی مخصوص فرانسویان دید.

قهوه، چای و یا آب پرتقال و گرپ فروت هم معمولا انتخاب آنان برای همراهی صبحانه ی آن هاست. از آن جایی که برنامه ی گشت و گزار در پاریس شما تنها برای ۱ روز است، پس پیشنهاد می کنیم که حتما کافه تریایی که انتخاب می کنید در امتداد رودخانه ی سن و مسیر منتهی به نتردام و برج ایفل بروید. به این صورت هم صبحانه ی خوب می خورید و هم از زیبایی های اطراف خود استفاده می برید. بعد از این که صبحانه ی خود را میل نمودید، به اطراف رودخانه ی سن بروید و از سوغاتی فروشی ها، دکه های بستنی فروشی، کلیسای تازه دچار حریق شده ی نوتردام، چرخ و فلک خیابانی و چندین جاذبه ی دیگری که در مسیرتان قرار دارد نیز بازدید نمایید. سلفی بگیرید و پاریس واقعی را هم خودتان بشناسید و هم با دوستانتان در شبکه های اجتماعی به اشتراک بگذارید.

گشت و گزار ظهرگاهی در پاریس!

تا به اینجای گشت و گزار شما در پاریس ساعت تقریبا بین ۱۰:۳۰ تا ۱۱ صبح طول کشیده است. اگر به انتهای خیابان rue de rivoli بروید، به موزه ی لوور خواهید رسید. درباره ی بازدید از موزه ی لوور باید نکاتی را بدانید که در بازدیدتان از این موزه بسیار تاثیرگذار است. اولا که بهتر است که بلیط بازدید از این موزه را قبل از سفر خود به صورت آنلاین خریداری نمایید زیرا، صف بسیار شلوغ و طول و درازی را روبروی خود خواهید داشت. نکته ی دوم این است که برای این که کل موزه و مخصوصا بخش ایران باستان را ببینید باید ۱ روز کامل وقت بگذارید بنابراین، بخش های متنوع و مختلفی را برای بازدید از قبل در نظر بگیرید و ضمنا، از وب سایت موزه ی لوور چک کنید که بخش مورد نظر شما به خاطر دلایلی همچون بازسازی تعطیل نباشد. در آخر هم این را باید بدانید که موزه ی لوور تنها آن ساختمان مثلثی شیشه ای نیست و این موزه بسیار بزرگ است و ورودی های مختلفی دارد. اگر بازدیدتان در لوور به اتمام رسید پیشنهاد می کنیم که به خیابان روبرویی خود بروید و از مغازه های فروش سوغاتی و همچنین کافه قنادی ها دیدن نمایید. در ضمن، در انتهای این خیابان ساختمان های مهمی در سر راه شما وجود دارد. ساختمان مرکزی شرکت هواپیمایی ایر فرانس هم در همین محوطه است. البته ساختمان های جذاب و دیدنی که بیشترشان مجسمه هایی با سبک گوتیک دارند هم کم نیست.

دیگر وقت ناهار است! گشت و گزار در پاریس و آن هم در خیابان های پر جاذبه اش را در این ساعت از روز به یک رستوران ختم کنید. اگر به سمت خیابان شانزه لیزه حرکت می کنید، کافه رستوران های فراوانی را خواهید دید. در بین گزینه هایتان هم می توانید رستوران های شلوغ با غذاهای سنتی فرانسوی را پیدا کنید و هم می توایند یک رستوران خلوت و صمیمی را بیابید. اگر طرفدار پیتزا هستید و به دنبال همچین رستورانی هستید پیشنهاد می کنیم که به انتهای شانزه لیزه به سمت طاق نصرت پاریس بروید و به رستورانی که در خیابان ۶۵ قرار دارد مراجعه کنید. هم محیط بسیار تمیزی دارد و هم انواع پیتزاها را به خوشمزه ترین شکل ممکن سرو می کند. اگر هم که دوست دارید غذاهای اصیل فرانسوی همچون رتتویی و یا استیک به سبک و سیاق فرانسوی ها میل کنید، باید بدون اغراق بگوییم که همه ی رستوران هایی که در سر راهتان هستند، خوب و عالی هستند.

نکته! پیشنهاد می کنیم که حتما برای میل کردن وعده ی ناهار، خیابان شانزه لیزه و یا مسیرهای اطراف آن را انتخاب کنید تا در ادامه ی مسیر گشت و گزار در پاریس وقت کمتری را برای رسیدن به مسیری خاص صرف کنید. بعد از این که ناهارتان را نوش جان کردید، پیشنهاد می کنیم در معروف ترین خیابان پاریس که ما آن را به نام شانزه لیزه (Champs-Élysées) می شناسیم قدم بزنید و از مغازه های بزرگ آن دیدن کنید. نمایندگی اصلی بزرگ ترین و مشهورترین برندهای دنیا همچون مونت بلانش، لوئی ویتون، دکتر بلک و یا حتی فروشگاه های فروش لوازم آرایشی همچون صیفورا و بسیاری از برندهای دیگر در دو طرف این خیابان پهن و زیبا نمایندگی دارند.

حتی دفتر پاریس شرکت هواپیمایی ایران ایر هم در پلاک ۶۳ این خیابان و بر سر نبش قرار گرفته است. به راستی قدم زدن در شانزه لیزه و خرید کردن در آن یکی از کارهایی است که در گشت و گزار در پاریس آن هم تنها در ۱ روز می توانید به خوبی از پس آن بربیایید. بالاتر هم اشاره کردیم، همین خیابان را تا به انتها بروید، به طاق نصرت پاریس (Arc de Triomphe) می رسید.

این بنا به یاد سربازانی که در طول تاریخ جان خود را در راه فرانسه و علی الخصوص در زمان ناپلئون از دست داده اند، ساخته شده است. این بنای بسیار بزرگ که امکان رفتن به بالکنی آن برای بازدیدکنندگان نیز وجود دارد، یکی از معروف ترین ساختمان های تاریخی در پاریس است. درباره ی این قسمت در پاریس چند نکته ی جالب وجود دارد.

با این که قوانین رانندگی در پاریس به صورت کلی سفت و سخت است اما در اطراف طاق نصرت به این خاطر که مردم برای پیاده شدن و رفتن به آن ممکن است توقف نمایند، تصادف و یا برخورد ماشین ها حال حتی به صورت سطحی نیز خارج از تصور نیست. معمولا توریست ها و کسانی که برای بازدید از این بنا به این قسمت از شهر می آیند، حتی وسط دو لاین جدا کننده ی خیابان شانزه لیزه و در حایل که ماشین ها در رفت و آمد هستند هم می ایستند تا سلفی بگیرند. با این که ممکن است این کار خطرناک به نظر بیاید که در ذات هم هست اما معملولا این کار آن قدر عادی شده است که با وجود این که گردشگران و مردم از آن منع می شوند اما دیگر راننده ها گویی بر طبق یک قانون نانوشته، مراعات گردشگران را می کنند!

توجه نمایید! توصیه می کنیم که اگر خودتان به تنهایی به گشت و گزار در پاریس می پردازید، با استفاده از گوگل مپ و یا نقشه های شهر پاریس و اپلیکیشن های مرتبط به سمت تور ایفل (Tour Eiffel) یا همان برج ایفل معروف خودمان بروید. خیابان هایی که در اطراف برج ایفل قرار گرفته اند یکی از بهترین و زیباترین خیابان های این شهر هستند و خانه های آن نیز دارای قیمت بسیار زیادی نسبت به بیشتر خیابان ها و محله های این شهر هستند.

خیابان هایی مثل چامپ د مارس (Champ de Mars) و یا آناتولی فرانس (Anatole France) از همین خیابان هایی هستند که می گوییم. در این خیابان که راه بروید، تا دلتان بخواهد دست فروشانی هستند که سوغاتی ها و نمادهای شهر پاریس را با قیمتی بسیار کمتر از داخل مغازه های سوغاتی فروشی به شما می فروشند. برج ایفل در محیط پارک مانندی قرار گرفته است که باید از درب پشتی آن وارد شوید. قبل از ورود شما از ورودی گذر می کنید که از شما بازرسی می شود. سپس می توانید وارد محوطه ی ایفل شوید و یا با خردی بلیط آن با آسانسور این برج به طبقات بالا بروید و یا این که در محیط اطراف این پارک جذاب و دیدنی به گشت و گزار بپردازید. البته در روبروی برج ایفل، محوطه ای پارک مانند وجود دارد. در ابتدای این محوطه یک دستگاه چرخ و فلک وجود دارد. در قسمت بالاتر آن می توانید عکس های بهتری از ایفل بیاندازید و همچنین در بالکنی بالادستی آن، می توانید به تماشای ایفل بپردازید. اگر بتوانید تا ساعت ۷ عصر در این محوطه باشید، بی شک به قسمت هیجان انگیز چراغانی برج ایفل نیز خواهید رسید.

گشت و گزار عصرانه در پاریس!

خب دیگر! از صبح در خیابان های پاریس در حال گشتن بوده اید و دیگر وقت آن رسیده که به یکی از کافه های سر راهتان بروید و خودتان را یک فنجان آب میوه و یا قهوه مهمان کنید. پیشنهاد می کنیم که در کنارش هم کروسان سفارش دهید تا کاملا حال و هوای پاریسی شما کامل شود. اگر هنوز هم دوست دارید تا پاریس را بگردید، به سمت خیابان لا دفانس بروید و ضمن بازدید از ارگ جدید پاریس، کلا پاریسی را ببینید که با هر چه که از صبح دیده اید؛ فرقی اساسی داشته باشد. ساختمان های این قسمت از شهر کاملا مدرن و جدید هستند. بسیاری از شرکت های بزرگ دنیا در این خیابان هستند و بسیاری از شعبات نمایندگی برندهای بزرگ دنیا نیز در این خیابان، فروشگاه های بسیار بزرگ دارند. می توانید به فروشگاه های موجود در این خیابان سر بزنید و یا از جاذبه های دیدنی آن بازدید کنید.

در انتها، الی گشت برای شما سفر خوبی را آرزو می کند! 🙂✈

نوشته برنامه ی سفر ۱ روزه به پاریس اولین بار در تور مالزی- قیمت تور مالزی|تور ارزان مالزی. پدیدار شد.

برج ایفل، یکی از معروف‌ترین جاذبه‌های گردشگری پاریس به حساب می‌آید و به همین دلیل معمولاً برای بازدید از آن باید مدت طولانی در صف منتظر بمانید.شکی نیست که برج ایفل در فصل‌های توریستی بسیار شلوغ می‌شود؛ اما به جای صرف نظر کردن از بازدید از این بنا در سفر بعدی خود به فرانسه، با رعایت ۱۰ نکته‌ی کلیدی می‌توانید بازدیدی کم‌ دردسرتر از برج ایفل داشته باشید.

شاید عده‌ای به شما بگویند که این بنا چندان هم ارزش دیدن ندارد و اگر برج ایفل را از لیست بازدیدهایتان حذف کنید هم اتفاق مهمی نخواهد افتاد. پس چرا ۷ میلیون نفر در سال برای بازدید از این برج ۳۲۴ متری هزینه می‌کنند و از آن بالا می‌روند؟ بعید است تک تکِ این ۷ میلیون نفر فریب حرف‌های کلیشه‌ای را خورده یا این موضوع به ذهنشان نرسیده باشد که بهتر است قید بازدید کردن از برج ایفل را بزنند. راه‌هایی وجود دارد که می‌توانید بازدید خود از این جاذبه‌ی معروف را طوری برنامه‌ریزی کنید تا بتوانید مشکلات مرتبط با شلوغی آن را به حداقل برسانید.

بلیط را آنلاین خریداری کنید

می‌توانید بلیط خود را تا ۲ ماه جلوتر، از وب سایت برج ایفل تهیه کنید که در این صورت، شما را به سمت صف «دارندگان بلیط» راهنمایی می‌کنند که نسبت به صف معمولی آن بسیار کوتاه‌تر است. از طرفی اگر مشکلی برایتان پیش بیاید یا به هر دلیل دیگری نتوانید در روز مقرر به این مکان بروید، راهی برای تعویض بلیط وجود ندارد؛ زیرا هنگام خرید بلیط باید روز و ساعت مشخصی را برای بازدید انتخاب کنید. همچنین یادتان باشد اگر بیشتر از ۳۰ دقیقه تأخیر داشته باشید، ممکن است به شما اجازه‌ی ورود ندهند. بنابراین تاریخ بازدید خود را به دقت انتخاب کرده و وقت‌شناس باشید تا مشکلی برایتان پیش نیاید.

بلیط برج ایفل

از بلیط های ترکیبی کمک بگیرید

دفتر گردشگری شهر پاریس به منظور کمک به گردشگران و پایین آوردن هزینه‌های سفر آن‌ها، پکیج‌هایی را تحت عنوان پاری پَسلیب (Paris Passlib) تدارک دیده که گزینه‌های متنوعی را برای بزرگسالان، نوجوانان و کودکان در برمی‌گیرد. پکیج بزرگسال آن از ۴۰ یورو برای یک روز شروع شده و تا ۱۵۵ یورو برای ۵ روز ادامه پیدا می‌کند. پکیج اولی شامل یک ساعت گشت و گذار بر روی رود سن و گشت یک روزه به دور شهر با تور اتوبوسی می‌شود. اگر ۱۵ یورو بیشتر هزینه کنید، می‌توانید گزینه‌ی بازدید از برج ایفل (تا طبقه‌ی دوم آن) را به هر نوع پکیجی اضافه کنید که در دست دارید. البته این ارقام ممکن است بنا به شرایط مختلف تغییر کند؛ بنابراین مبلغِ به روز آن را از وب سایت مربوطه به‌صورت آنلاین چک کنید.

بلیط ایفل

از گشت با راهنما استفاده کنید

مکان‌هایی که تورهای خصوصی برگزار می‌کنند، معمولاً گزینه‌ی خوبی برای رهایی از صف های طولانی جاذبه ها به‌شمار می‌روند. از طریق این تورها می‌توانید نهایت استفاده را از زمان خود ببرید و قطعاً می‌توانید تورهایی را پیدا کنید که بلیط‌ ورود به برج را برایتان تهیه می‌کنند تا در صف آن گیر نیفتید. برای مثال تور اسکیپ د لاین (Skip the Line) به شما این امکان را می‌دهد تا بدون انتظار در صف از هر ۳ طبقه‌ی این بنا بازدید کنید. همچنین سیتی واندرز (City Wonders)، توری به نام «گشت برج ایفل با راهنما» ارائه می‌دهد که همراه یک راهنمای محلی می‌توانید از جمعیت عبور کرده و مستقیم به اول صف بروید.

تورهای ایفل

در فصل های غیرتوریستی از برج ایفل دیدن کنید

فصل سفر به پاریس نیز در میزان شلوغی صف‌ جاذبه‌های آن تأثیر به سزایی دارد. شلوغ‌ترین زمان سال برای بازدید از برج ایفل، از اواسط ماه ژوئیه تا اواخر ماه اوت است. در مقابل، این شلوغی در فصل زمستان کمتر می‌شود و البته در این زمان هم بهتر است بازدیدتان را برای روزهای آخر هفته نگذارید. همچنین به‌طور کلی پیشنهاد می‌کنیم در ساعت‌های اولیه‌ی روز به دیدن برج ایفل بروید؛ زیرا هرچه دیرتر شود، شلوغی نیز به همان میزان افزایش پیدا می‌کند.

برج ایفل

در رستوران برج ایفل برای خود میز رزرو کنید

رستوران «۵۸ برج ایفل» در طبقه‌ی اول و رستوران «ژول ورن» در طبقه‌ی دوم این بنا قرار گرفته است. اگر قصد صرف غذا در برج ایفل را دارید، بهتر است یک میز را از قبل برای خود در یکی از این رستوران‌ها رزرو کنید و از این طریق نیز از ایستادن در صف خلاص شوید.

رستوران ژول ورن ایفل

از پله ها استفاده کنید

حتی اگر بلیط خود را به‌صورت آنلاین تهیه کنید، همچنان باید کمی در صف آسانسور انتظار بکشید. به جای آن می‌توانید از ۷۰۴ پله‌ی آن بالا رفته و خودتان را به طبقه‌ی دوم برسانید و از آنجا با آسانسور آن تا طبقه‌‌های بالاتر بروید. برای پایین آمدن نیز بهتر است از پله‌ها استفاده کنید که خلوت‌تر هستند و در عین حال می‌توانید از چشم‌انداز زیبای اطراف در کمال آرامش لذت ببرید.

پله های ایفل

اپلیکیشن برج ایفل را دانلود کنید

اپلیکیشن برج ایفل، فایل صوتی یک ساعته‌ای را در برمی‌گیرد که از ۳۰ بخش تشکیل می‌شود و اطلاعات مفیدی را درباره‌ی تمامی جنبه‌های تاریخی این بنا در اختیارتان می‌گذارد. این برنامه هم با سیستم عامل اندروید و هم با گوشی‌های آیفون سازگاری دارد و علاوه بر برج ایفل، جاذبه‌های گردشگری معروف اطراف آن همچون کلیسای ساکره کور، شانزلیزه و گران پَله را نیز به شما معرفی می‌کند.

اپلیکیشن برج ایفل

هنگام پایین آمدن نیز باید در صف بایستید

فرار از صف‌های شلوغ برج ایفل هنگام ورود می‌تواند بسیار در وقتتان صرفه‌جویی کند؛ اما هنگام پایین آمدن با آسانسور، متأسفانه راهی برای فرار از صف آن پیش رویتان نیست. در هر طبقه فقط یک صف برای استفاده از آسانسور وجود دارد و در این میان، صف بالاترین طبقه‌ی آن طولانی‌تر از سایر طبقه‌ها است. البته می‌توانید در طبقه‌ی دوم و اول از راه پله‌ها کمک بگیرید و زمان خود را برای استفاده از آسانسور تلف نکنید. یادتان باشد بعد از خروج از برج، دوباره نمی‌توانید وارد آن شوید. بنابراین عجله نکنید و از وقت خود نهایت استفاده را برده و دورنمای تماشایی شهر پاریس از بالای برج ایفل را در ذهن خود به ثبت برسانید.

برج ایفل

ایستگاه های مترو گزینه خوبی برای عکس گرفتن از برج هستند

اگر می‌خواهید قبل از بالا رفتن از برج ایفل از خودتان یا برج عکس بگیرید، ایستگاه متروی تروکادِرو (Trocadéro) یکی از بهترین گزینه‌ها برای انجام این کار است. البته این ایستگاه در فصل تابستان و ۹ صبح به بعد فوق‌العاده شلوغ می‌شود و گردشگران و دست‌فروش‌های بسیاری را در این مکان خواهید دید. ایستگاه متروی بیر حکیم (Bir-Hakeim) نیز به مناظر زیبایی از رود سن اشراف دارد و بعد از استفاده از آن در فیلم «اینسِپشن»، این ایستگاه بیشتر مورد توجه قرار گرفت.

مترو پاریس

دو بار از برج ایفل دیدن کنید

اگر هنگام روز از برج ایفل بازدید کردید، بهتر است یک بار دیگر نیز در شب به دیدن آن بروید. نورافشانی این برج هنگام غروب اتفاق می‌افتد و هر یک ساعت به مدت ۵ دقیقه ادامه دارد. این برنامه تا ساعت ۱ یا ۲ صبح طول می‌کشد و با روشن شدن ۲۰،۰۰۰ چراغ برج ایفل، این بنا در نور می‌درخشد.

برج ایفل

نوشته بازدید کنندگان ایفل بخوانند اولین بار در تور مالزی- قیمت تور مالزی|تور ارزان مالزی. پدیدار شد.

دیدار از موزه‌ لوور در پاریس نهایت آرزوی علاقه‌مندان به فرهنگ و هنر در جهان است. با این‌حال بسیاری از گردشگران مستقیماً به سراغ تابلوی مونالیزا رفته و به دیگر آثار موجود در موزه بی‌توجهی می‌کنند.لوور از نگاه همه‌ یکی از بزرگ‌ترین موزه‌های هنری دنیا است. چه از نظر تعداد گردشگران، چه از نظر اندازه‌ی مجموعه یا شمار آثار موجود در موزه، لوور همیشه در میان اولین یا دومین‌های دنیا قرار دارد. با این‌حال، موزه‌ی لوور، علی‌رغم اندازه‌ی بزرگ خود، به خاطر آثاری چون مونالیزا یا مجسمه‌ی ونوس اثر میلو مشهور است. از ۱۵۰۰۰ نفری که روزانه از تالارهای این موزه دیدن می‌کنند، اکثر آن‌ها راهی گالری‌های اصلی لوور می‌شوند. نیازی به گفتن نیست که بازدیدکنندگان در این‌ بین، فراموش‌ نشدنی‌ترین آثار موزه را از دست می‌دهند. هدف این مقاله معرفی برخی از شاهکارهای فراموش‌شده و کمتر شناخته شده‌ در موزه‌ی لوور است.

هرمافرودیت خفته

تُشکی که هرمافرودیت بر روی آن خوابیده توسط جیان لورنزو برنینی در سال ۱۶۲۰ ساخته شده است. این تشک مرمری با چنان مهارتی تراشیده شده که هیچ بیننده‌ای نمی‌تواند در برابر دست نزدن به آن مقاومت کند. خود مجسمه توسط هنرمندی ناشناس در قرن دوم میلادی ساخته و در سال ۱۶۰۸ در نزدیکی حمام‌های دیوکلتیانِ روم باستان کشف شده است. شگفتی دیگر این اثر، ظاهر مجسمه است. هرمافرودیت با ظاهر برهنه‌ی خود از پشت شبیه به یک زن به‌نظر می‌رسد، اما وقتی‌که از جلو به آن نگاه می‌کنید، شگفت‌زده خواهید شد. موضوع حیرت‌انگیز دیگر در مورد هرمافرودیت خفته این است که تشک آن به سفارش کاردینال شیپیو بورگز (Scipio Borghese)، فردی هم‌جنس‌گرا و  برجسته از کلیسای کاتولیک، ساخته شده است.

موقعیت مکانی: بخش دنون (Denon)، طبقه‌ی همکف

 

نیم‌ تنه‌ های پالمیرا

این مجسمه‌های نیم‌تنه که به منطقه‌ی شامِ سوریه در قرن دوم میلادی تعلق دارند، ما را با زندگی دقیق شخصیت‌هایی آشنا می‌کند که این تندیس‌ها به یاد آن‌ها ساخته شده‌اند. این آثار برخی از اولین چهره‌ نگاری‌های انسانیِ تاریخ محسوب می‌شوند. تخریب شهر پالمیرا در سال‌های اخیر به دست گروه تروریستی داعش، به ارزش این آثار در موزه‌ی لوور افزوده است.

موقعیت مکانی: بخش سولی (Sully)، طبقه‌ی همکف

آثار لوور

مریم مجدلیه

مجسمه‌ی چوبی مریم مجدلیه از گرگور اِرهارت، طرحی نو از نمونه‌ی اولیه‌ی تندیس زنی ریاضت‌ کشیده، رها یافته و ساکن در غار است که بدن وی تنها به‌واسطه‌ی موهایش پوشیده شده است. این اثر نادر و برهنه از چهره‌ای مذهبی، به قرن شانزدهم میلادی تعلق دارد.

موقعیت مکانی: بخش دنون، طبقه‌ی زیرزمین

دختر حرم‌ سرا

ژان آگوست دومینیک اِنگر با کشیدن نقاشی دختر حرم‌سرا در سال ۱۸۱۲، یک بی‌آبرویی برای فرانسه به بار آورد. نه به این خاطر که این اثر، تصویری برهنه از یک زن را به نمایش می‌گذاشت، بلکه نقاشی کشیده شده از آناتومی واقعی بدن انسان فاصله گرفته بود. درواقع، تصویر دختر چند مهره‌ی بیشتر در ستون فقرات خود دارد. این اشتباه چه سهوی یا عمدی باشد، یک نکته در آن قطعی است؛ نقاشی تصویری از آینده را به نمایش می‌گذارد.

موقعیت مکانی: بخش دنون، طبقه‌ی اول

 

عروسی در قانا

نقاشی عروسی در قانا (The Wedding at Cana) از پائولو ورونیز از بخت بد خود در همان تالاری قرار دارد که مونالیزا است. در این نقاشی، مسیح مقدس در یک جشن عروسی در قانا همراه با اولین معجزه‌ی وی در تبدیل آب به شراب به تصویر کشیده شده است. نقاشی با مهارت خارق‌العاده‌ای کشیده شده و به طرز عجیبی درهم‌تنیده است. بیش از ۱۰۰ شخصیت انسانی (دقیقاً ۱۳۰ نفر) در نقاشی دیده می‌شود و هرکدام از آن‌ها ویژگی‌های منحصربه‌فرد خود را دارند. لباس‌های عهد عتیق متعلق به دورانی نامعلوم از شیوه‌ی لباس پوشیدن در ایتالیا هستند. در میان شرکت‌کنندگان در میهمانی، چند سگ، یک گربه و حتی یک طوطی هم دیده می‌شود. این نقاشی مورد بررسی‌های فراوانی واقع شده است، بااین‌حال، با قرار گرفتن در پربازدیدترین تالار موزه به‌ندرت مورد توجه بازدیدکنندگان قرار دارد.

موقعیت مکانی: بخش دنون، طبقه‌ی اول

آثار لوور

نمایی از درون

برای موزه‌ای که میزبان حدوداً ۵۵۰۰ اثر از شاهکارهای فرهنگ غربی است، به جنس مؤنث به‌طرز شرم‌آوری در لوور بی‌توجهی شده است؛ به‌ طوری‌که تنها آثاری از ۲۱ هنرمند زن در این موزه به چشم می‌خورد. نقاشی «نمایی از درون» یا «دمپایی‌ها» اثر ساموئل فن هوگستراتن یکی از تعابیر کاملا مردانه نسبت به جنسیت زن است در اثری که هیچ زنی در آن دیده نمی‌شود. در یک اتاق خالی، دو دمپایی در کف اتاق دیده می‌شود، یک جارو به دیوار تکیه داده شده است و یک کتابِ بسته بر روی میز در نزدیکی شمعدان قرار دارد. این نقاشی می‌تواند از نظر شما در قرن حاضر روایتگر یک زندگی ساده باشد؛ اما از نگاه بیننده‌ی قرن هفدهمی، نقاشی پیامی واضح را منتقل می‌کند؛ این المان‌ها که به‌طور اتفاقی در اطراف اتاق رها شده‌اند، اشتباهی در جای خود قرار ندارند. جارو نمادی از بی‌توجهی به وظایف خانه‌داری است؛ کتاب بسته حکایت از بی‌توجهی به کتاب مقدس دارد و در نهایت دمپایی‌های رها شده در کف اتاق نماد برهنگی است.

موقعیت مکانی: بخش سولی، طبقه‌ی دوم

آثار لوور - نمایی از درون

پرتره‌ های فیوم

پرتره‌های فیوم (Fayum) که به دوران قِبطی‌ها در مصر تعلق دارند، تصاویر افراد بر روی صفحات چوبی که در گذشته روی مومیایی‌ها چسبانده می‌شدند. جالب اینجاست که این چهره‌ها به‌جای اینکه از فرهنگ مصری تأثیر پذیرفته باشند، بیشتر تحت تأثیر فرهنگ روم و یونان باستان بودند. آب‌وهوای خشک مصر به حفظ این نقاشی‌های شگفت‌انگیز کمک کرده و بازدیدکنندگان این فرصت را دارند تا با چهره‌ی انسان‌های متعلق به قرون اولیه‌ی تاریخ روبه‌رو شوند.

موقعیت مکانی: بخش دنون، طبقه‌ی زیرزمین

آثار لوور

تابوت‌ های سنگی فنیقی

تابوت‌های سنگی فنیقی که ریشه‌ی آن‌ها به قرن پنجم پیش از میلاد باز می‌گردد، عمدتاً تحت تأثیر هنر عزاداری مصر باستان قرار دارند، اما رگه‌هایی از نفوذ پیکرتراشی یونانی هم در آن‌ها دیده می‌شود. به همین خاطر می‌توان شباهت‌هایی را در این دو سبک متفاوت از هم مشاهده کرد. این آثار نمونه‌های اولیه از پدیده‌ی چندگانگی فرهنگی در هنر هستند.

موقعیت مکانی: بخش سولی، طبقه‌ی همکف

آثار لوور

پرتره ژان دوم

ژان دوم، ملقب به ژان نیک یا ژان خوب، از سال ۱۳۵۰ میلادی تا ۱۳۶۴ پادشاه فرانسه بود. دوران سلطنت او با رویدادهای تاریخی متعددی نظیر نصف شدن جمعیت فرانسه بر اثر طاعون همراه بود. پرتره‌ی ژان دوم به‌عنوان قدیمی‌ترین نمونه از نقاشیِ چهره‌ی افراد در فرانسه و احتمالاً تمام اروپای غربی، خارق‌العاده است.

موقعیت مکانی: بخش ریشلیو (Richelieu)، طبقه‌ی دوم

آثار لوور

عصای طلایی شارل پنجم

اگرچه موزه‌ی لوور اساساً به‌خاطر آثار کلاسیک نقاشی و هنری از دنیای باستان شهرت دارد، اما عصای طلایی شارل پنجم جواهری نایاب در میان کلکسیون جواهرات موزه است. عصای طلایی، به‌عنوان یکی از معدود آثار متعلق به پادشاهی فرانسه در دوران قرون‌ وسطی که ذوب یا گم نشده، یادگاری نایاب از فرانسه‌ی پیش از انقلاب است. گردشگران به‌ندرت برای دیدار از این عصا در موزه توقف می‌کنند.

موقعیت مکانی: بخش دنون، طبقه‌ی اول

آثار لوور

نوشته ناشناخته های لوور کدامند ؟ اولین بار در تور مالزی- قیمت تور مالزی|تور ارزان مالزی. پدیدار شد.

موزه‌ی پتک فیلیپ در ژنو ، نام خود را از شرکت ساعت‌سازی معروف سوئیسی یعنی پتک فیلیپ می‌گیرد و تاریخچه‌ی ساعت‌سازی در سوئیس از قرن ۱۶ تا به امروز را با نمونه‌های زیبایی از این ساعت‌ها به نمایش می‌گذارد.

شرکت سوئیسی «پَتِک فیلیپ» که گاهی «پاتک فیلیپ» نیز تلفظ می‌شود، یکی از معروف‌ترین برندهای ساعت در دنیا را تولید می‌کند. «موزه‌ی پتک فیلیپ» (Patek Philippe Museum) در شهر ژنو، موزه‌ای خصوصی است که می‌توان داستان تأسیس این شرکت و تاریخچه‌ی ساخت ساعت‌های لوکس سوئیسی از قرن ۱۶ میلادی تا به امروز را در آن مشاهده کرد. این موزه در شمار موزه های معروف ژنو قرار دارد و مجموعه‌ی گسترده‌ی آن، ساعت‌های رومیزی و مچی زیبایی را در برمی‌گیرد و تجربه هنری جالبی را برایتان رقم خواهد زد.

موزه ساعت پتک فیلیپ در ژنو

«آنتونی پتک»، یکی از پیشگامان ساعت‌سازی لهستان بود و در سال ۱۸۳۶ میلادی به کشور سوئیس مهاجرت کرد. او به هنر و تجارت علاقه‌مند بود و به کمک نفوذ دوستانش در پاریس، خیلی زود توانست وارد حوزه‌ی ساخت و خرید و فروش ساعت‌های لوکس شود. او به کمک «فرانچس زاپک» (Franciszek Czapek) که مهاجری لهستانی بود، اولین کمپانی ساعت‌سازی خود را با نام «شرکت پتک و زاپک» تأسیس کرد. همکاری آن‌ها ۵ سال بعد به پایان رسید و در آن زمان، ساعت‌ساز فرانسوی یعنی «آدرین فیلیپ» (Adrien Philippe)، روشی را اختراع کرده بود که به کمک آن می‌شد بدون استفاده از کلید، ساعت‌ها را تنظیم کرد.موزه ساعت پتک فیلیپ در ژنو

آدرین فیلیپ از اختراع خود در نمایشگاه جهانی سال ۱۸۴۴ رونمایی کرد که در فرانسه برگزار شد و توانست مقام اول را به خود اختصاص دهد. او در این نمایشگاه، ملاقاتی با آنتونی پتک داشت و به ژنو دعوت شد تا به عنوان سرپرست ساعت‌سازی شرکت پتک شروع به کار و یک سوم سود را دریافت کند. او چنان در کارش مهارت نشان داد و برای شرکت ارزشمند بود که در سال ۱۸۵۱ میلادی با همکاری آنتونی، «شرکت پتک فیلیپ» را تأسیس کردند که امروزه به یکی از معروف‌ترین کمپانی‌های ساعت‌سازی در جهان تبدیل شده است.موزه ساعت پتک فیلیپ در ژنو

سوئیس و به خصوص شهر ژنو، قبل از آن هم مرکز ساعت‌های باکیفیت به شمار می‌رفت و کمپانی پتک فیلیپ، ظرافت ساعت‌های سوئیسی را با تزئینات ماهرانه ادغام کرد و در نتیجه، یکی از باکیفیت‌ترین و لوکس‌ترین برندهای ساعت در دنیا را به وجود آورد. ساختمان تاریخی موزه‌ی پتک فیلیپ، در مجاورت «موزه هنر معاصر» (MAMCO) واقع شده و ۴ طبقه دارد. طبقه‌ی همکف، انبار ساعت‌سازی و یک سینمای کوچک را در برمی‌گیرد. این سینما در ساعات به خصوصی در روز، فیلم کوتاهی به زبان انگلیسی و فرانسوی راجع به تاریخچه‌ی کمپانی پتک فیلیپ و نحوه‌ی ملاقات این ۲ را پخش می‌کند.موزه ساعت پتک فیلیپ در ژنو

ابتدا ساعت‌های مچی فقط برای آقایان ساخته می‌شد و از زیورآلات مذهبی برای زیباتر کردن آن‌ها استفاده می‌کردند. کم‌کم مدل‌های ساده‌تر هم به بازار آمد و برای خانم‌ها نیز طراحی شد. تمامی این موارد و تکامل طراحی ساعت در ژنو از قرن ۱۵ میلادی را می‌توانید در این سینما تماشا کنید. تاریخچه‌ی کارخانه‌ی پتک فیلیپ از قرن ۱۸ تا ۲۱ میلادی و ساعت‌های متنوعی از ساعت دکوری و دیواری گرفته تا مترونوم و آن‌هایی که ساعت جهانی را نشان می‌دادند، در در طبقه‌ی دوم این موزه قابل مشاهده هستند. در طبقه‌ی سوم، کتابخانه‌ای قرار دارد که کتاب‌های مربوط به فیزیک و ساز و کار ساعت‌ها و ایمیل‌های شخصی پتک فیلیپ را شامل می‌شود.

موزه ساعت پتک فیلیپ در ژنو

تمامی ساعت‌های این شرکت به صورت دستی ساخته می‌شد و میز چوبی، ابزار و دستگاه‌های مورد نیاز برای تولید آن‌ها در همان طبقه‌ی سوم قرار گرفته است. برای بازدید از این موزه می‌توانید علاوه بر استفاده از راهنمای صوتی، از تورهای موزه نیز کمک بگیرید که به زبان انگلیسی و فرانسوی هستند. موزه پتک فیلیپ از سه‌شنبه تا جمعه از ساعت ۲ ظهر تا ۶ بعد از ظهر فعالیت دارد و ساعت کار آن در روزهای شنبه به ۱۰ صبح تا ۶ عصر تغییر می‌کند. این موزه، یکشنبه‌ها و دوشنبه‌ها تعطیل است و در مجموع یادتان باشد همیشه قبل از مراجعه، ساعت و روزهای کاری جاذبه‌های دیدنی مختلف را به صورت آنلاین چک کنید تا در صورت بروز تغییرات به دلیل مناسبت‌های خاص، از آن‌ها مطلع شوید.

 

نوشته بازدید از موزه ساعت ژنو اولین بار در تور مالزی- قیمت تور مالزی|تور ارزان مالزی. پدیدار شد.